اولين گزارش ديرينه شناسي از واحد دريايي سازند بختياري با تاکيد بر آخرين بقاياي حوضه دريايي زاگرس بلند در ناحيه شلمزار- جنوب غرب شهرکرد

متن اصلي:
     
بحث :
واحد دریای سازند بختیاری در ناحیه شلمزار که برای اولین بار در سال 2007 توسط فخاری و همکاران شناسایی شده است (Fakhari et al, 2008) در این تحقیق به لحاظ دیرینه شناختی و محتوای فسیل شناسی به طور دقیق تری بررسی می گردد. از نظر موقعیت جغرافیایی، ناحیه شلمزار در 105 کیلومتری جنوب غرب شهر کرد و در استان چهار و محال بختیاری واقع شده است و بر اساس وضعیت زمین ساختی، مقطع مورد مطالعه جز زون زاگرس مرتفع یا چین خورده محسوب می شود
به لحاظ سنگ چينه نگاری، سازند بختیاری در مقطع شلمزار با ضخامت حدود 995 متر، متشکل از واحد های  می باشد.
زيست چينه نگاری  تعیین زمان رسوبگذاری واحد دریایی :
- گروه های ماکروفسیلی:
در بین گرو ه های ماکروفسیلی (Andel and shor, 1964) شناسایی شده می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- مرجان ها:
مرجان های شناسایی شده در سازند بختیاری متعلق به اسکلرکتینیا های میوسن بوده و مربوط به خانواده Faviidae می باشند (- TSAPARAS & MARCOPOULOU-DIACANTONI, 2005
Schuster and Wielandt, 1999) و به صورت کلنی و ماسیو  لایه های بایوسترومی ساحلی را در بین لایه های دریایی تشکیل می دهند و یا به صورت coral patches در محیط های آبی بسته مانند لاگون ها زیست می کردند.
لازم به ذکر می باشد که از نظر سنی، مجموع مرجان ها محدوده زمانی میوسن (به خصوص تورتونین) را نشان می دهند.
- شکم پایان:
مطالعات دیرینه شناسی صورت گرفته منجر به تعیین جنس های زیر از گاستروپد ها گردید )
Harzhauser and Kowalke, 2002- Piller and Harzhauser, 2004- Crame, 1984):
 Turritela sp.
 Potamides spp.
 Strombus spp.
Tritonalia sp.، Terebra sp.، Nucella sp.، Natica sp.، Oliva sp.
شایان ذکر است که در مجموع، سن میوسن توسط این مجموعه از شکم پایان مشخص می گردد.
- دو کفه ای ها:
جنس های تعیین شده شامل Cardium، Avimactra، Clessinolia، Pecten  و Macoma می باشند (Crame, 1984 - Parker, 1964).
- گروه های میکروفسیلی:
گروه های شناسایی شامل فرامینیفر ها و استراکد ها می باشند و به شرح زیر عبارتند از:
- فرامینیفر ها:
در بین این گروه فسیلی، می توان به فرم های پلاژیکی نظیر Globigerina spp. و
فرم های کف زی مانند جنس های Textularia ، Spiroloculina، Triloculina، Elphidium، Planulina، Orbitina ،Bolivina، Lagena ،Nodosaria،Laevidentalina و Peneroplis(Yassini and Jones, 1995) اشاره داشت . بر اساس مجموع این میکروفسیل ها می توان سن میوسن زیری تا بالایی را تعیین نمود.