لوفا
« عضو آهكي سيمره » شامل سنگآهكهاي قهوهاي رنگ داراي دو كفهايهاي نوع لوفا است و در مقايسه با بخش آهكي امام حسن، رخسارة كم عمقتري دارد.
« عضو آهكي منصوري » يك سنگآهك نريتيك منقطع در سازند گورپي است كه در باختر خوزستان برونزد دار، ولي به سمت شمال خاوري ناپديد ميشود.
سازند آهكي تاربور :
سازند آهكي تاربور يك واحد سنگچينهاي از نوع ريفهاي روديستي است كه در فارس داخلي توسعه دارد. به همينرو، بُرش الگوي آن در كوه گَدوان و در نزديگي روستاي تاربور در استان فارس مطالعه شده است. در محل الگو، سازند تاربور حدود 527 متر سنگآهكهاي تودهاي با مقدار فراواني صدف است كه ميان دو واحد كمي هوازدة سازند گورپي (در زير) و سازند ساچون (دربالا) قرار دارد. همبري آن با واحد زيرين (گورپي) همشيب و ناگهاني است ولي در مرز بالايي آن مقداري قلوههاي آهني وجود دارد كه به يك ناپيوستگي رسوبي اشاره دارد.
سنگوارههاي گوناگون به ويژه لوفتوزيا و سايدروليتس نشانگر زمان كامپانين – ماستريشتين و شرايط ريف است. وجود برخي سنگوارههاي گروه خامي و ترياس سبب شده بود تا اين سازند به سن ژوراسيك و يا ترياس دانسته شود كه اين تصور نادرست است (مطيعي، 1372.(
سنگهاي آذرين با ساخت بالشي به صورت بين لايهاي و يا سنگهاي آذرين دروني بازيك، متعلق به ترشيري بالايي نيز در اين توالي تداخل دارند (مطيعي، 1372(.
گفتني است كه از فارس داخلي به سوي جنوب باختر، سازند تاربور تغيير رخساره ميدهد. نخست به سنگآهكهاي نازك لايه با منشأ عميق و سپس با رخسارة شيلي سازند گورپي جانشين ميشود .